Vermissingen

Regelmatig word ik gevraagd te helpen bij een vermissing van een dier. Zoals veel dierentolken doe ik geen vermissingszaken. Ik zal uitleggen waarom en wat je wel zelf kan doen.
De informatie die een dierentolk doorkrijgt kan enorm verstoord zijn: Als de eigenaar denkt in termen als: “Als hij maar niet dood is”, “Hij is misschien verwond”, “Zij is de weg kwijt” Kan een dierentolk woorden doorkrijgen als “dood, verwond, of weg kwijt”, Soms is het dan moeilijk te onderscheiden of het van het dier of de eigenaar komt. Ook is het mogelijk dat een dier overleden is, maar dat zelf niet door heeft en me verteld dat hij levend is. Dood bestaat niet, het is het lichaam verlaten en bij plotselinge dood, heeft het dier dat niet altijd helder meegekregen. Het contact kan dan hetzelfde zijn als bij een levend dier. Of mogelijk heeft het dier op het moment van vermissing iets heftigs ervaren, waar het dier emotioneel in blijft hangen. Dan geeft het dier dat aan, terwijl dat inmiddels misschien een week geleden was gebeurd.
Wat je wel kan doen: Natuurlijk bekendheid aan de vermissing geven: flyers verspreiden, Amivedi informeren, op facebook plaatsen. Maar ook het volgende: visualiseer een vuurtoren op je huis en vertel in gedachten dat het dier daarheen moet gaan (veel dieren willen liever ‘s nachts lopen, omdat het dan minder druk op straat is), maar ‘s nachts ziet alles er anders uit. Een vuurtoren is een duidelijk baken. Dat kan je vertellen, en in een filmpje laten zien. Telepathie werkt vooral via beelden. let erop dat je je gedachten positief probeert te houden. Anders kan het dier denken dat je het opgeeft en denkt dat hij/zij al “dood” (als je daaraan denkt) is. Hij/zij heeft jouw vertrouwen nodig, denk bijv: “Ja, je kan het, ga maar lopen, maak je kenbaar, we houden van je, je hoort bij ons thuis, hier is liefde, eten, warmte”. Ik zet erbij: “maak je kenbaar”, omdat (met name katten) dieren, die bijv opgesloten zitten in een schuurtje of gewond onder een struik liggen, de neiging hebben zich klein en onzichtbaar te maken als er iemand langs loopt. Dat moeten ze juist niet doen, want mensen kunnen ervoor zorgen dat ze thuis komen.
Hopelijk is het hiermee duidelijker waarom vermissingen zo moeilijk zijn. Voor mij persoonlijk geldt ook nog eens dat ik merk dat ik er 24/7 mee begaan ben als een dier vermist is. Dan heb ik de hele dag de neiging om contact te maken en het dier moed en vertrouwen in te praten. Zelfs ‘s nachts word ik diverse keren wakker en ga weer een vuurtoren neerzetten.

Reageren is niet mogelijk